فوتبال ایران

چرا سال های پیش، کسی از باخت تیم ملی شاد نمی شد، اما امسال عده ای خوشحالی کردند؟

چرا سال های پیش، کسی از باخت تیم ملی شاد نمی شد، اما امسال عده ای خوشحالی کردند؟

چرا رویه دائمی و قاعده پرقوام مسابقات جهانی در شعارهای ضدآتش‌افروزی، تنازعات داخلی، خونریزی، فقر و جلوگیری از بروز درگیری‌ها و جنگ‌های داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی نقض شد و بازیکنان تیم ملی به‌صرف حضور تیم ایران در رقابت‌های جام‌جهانی آماج شدیدترین حملات و تخریب‌ها قرار گرفتند؟

صرف فضای ملتهب سیاسی 2ماه اخیر کشور منطق جاری و محکمی برای انصراف بازیکنان در رقابت‌های جام‌جهانی یا پهن کردن رخت ملوث سیاست روی دیوار جام‌جهانی و جلوی انظار جهانی بود؟ فردای پایان رقابت‌هایی از این دست کدام منطقه‌الفراغ و عالم تنفسی از این دست برای مردم سرزمین ایران باقی می‌ماند؟ به‌راستی دیوار ترک‌ناخورده دیگری برای چفت‌و بست‌های فردای آشتی سر پا می‌ماند؟

حوادث انتخاباتی1388و اعتراضات منتهی به خشونت‌های خیابانی1396و 1398تنها بخشی از اتفاقاتی بودند که کم یا زیاد با مشابهت‌های یک رویداد سیاسی می‌توانستند صحنه انتقام‌گیری معدودی از ایرانیان از خودشان در آوردگاه‌های ورزشی باشد، اما در تلخ‌ترین شرایط نیز منجر به خوشحالی از باخت تیم ملی نشد.

حتی بروز برخی خوشحالی‌های محل تعجب از روی کار آمدن دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا و خروج کاخ سفید از برجام در اردیبهشت‌ماه1397نیز مانع از شادی بی‌حدوحصر ایران در رویارویی فوتبال ایران با اسپانیا و پرتغال در خردادماه همان سال نشد. شادی‌های پراکنده خیابانی پس از باخت دوشنبه عصر فوتبال ایران مقابل انگلیس چه تعبیری جز برخورد سیاسی با این رویداد ورزشی داشت؟ آش این تنازع در زمان حضور تیم ملی در رقابت‌های جام‌جهانی قطر آنچنان شور شد که حداقل نقدها نسبت به رفتارهای ضدمیهنی برخی از ایرانیان نیز تحمل نشد و سنگین‌ترین دشنام‌ها نثار انتقادهای اعتدالی و مودبانه و از سر دلسوزی چهره‌ها و فعالان سیاسی شد. معترض‌ترین جریانات سیاسی حوادث 2ماه اخیر کشور نیز تسویه‌حساب‌های سیاسی سر تیم ملی را به نقد کشیدند و آن را خارج از رفتارهای مفید به حال وطن و آینده کشور دانستند. با این حال مخالفان افراطی این بار با تمام قوا پای فوتبالیست‌ها را به میدان سیاست کشیدند تا از این آش و ملغمه شور و تاریک، یک‌بار دیگر دغدغه‌ها نسبت به حرکت‌های مبهم آنان برای آینده ایران سر به فلک بگذارد.
علی شکوری‌راد، دبیر کل حزب اتحاد ملت، طی توییتی در واکنش به اتفاق اخیر نوشته است: «نمی‌شود آنهایی را که از باخت تیم ملی فوتبال ایران خوشحالی کردند هموطن خود دانست؛ چه برسد آنها که قلب جوانان ملی‌پوش وطن را هدف گرفته و بی‌شرف خطاب‌شان کردند یا بدون شرم پرچم انگلیس را بالا بردند. ورزش و فوتبال هم بخشی از زندگی جوانان است. ملت مظلوم ایران از دوطرف تیر می‌خورند.» جلیل محبی، دبیر سابق ستاد امر به معروف و نهی از منکر نیز در توییتی با اشاره به آسیب نحوه مواجهه با باخت تیم ملی مقابل انگلیس به مسئله هویت ایرانی‌ها اشاره کرد و نوشت: «بیش از باخت تیم‌مان از باخت هویت‌شان ناراحتم.»

پلی لیست بهترین اهنگ های ایرانی 
آرش APآرمین زارعی
آرون افشارآصف آریا
احسان خواجه امیریاحمد سعیدی
احمد سلواشوان
افشین آذریامو بند
امید آمری امید جهان
امید حاجیلی امیرعباس گلاب
امیر عظیمی امیرحسین آرمان
امیر علی امین بانی
امین رستمی ایهام
ایمان غلامی بابک جهانبخش
ایوان بندبنیامین بهادری
بابک مافیبهنام صفوی
پازل بندبهنام بانی
پویا بیاتیحامد زمانی
حامد برادرانحجت اشرف زاده
حامد همایونحمید عسگری
حسین توکلیحمید هیراد
حمید حامیرامین بی باک
راغبرضا بهرام
رستاک حلاجروزبه بمانی
رضا شیریرضا صادقی
رضا یزدانیزانیار خسروی
روزبه نعمت الهیسهراب پاکزاد
سامان جلیلیسیروان خسروی
سیامک عباسیسینا سرلک
سینا پارسیانشاهین بنان
سینا درخشندهشهرام شکوهی
سینا شعبانخانیعلی اصحابی
شهاب مظفریعلی زند وکیلی
شهرام ناظریعلی عبدالمالکی
علی خدابندهعلی یاسینی
علی سفلیعلیرضا پویا
علی لهراسبیعلیرضا طلیسچی
علیرضا افتخاریعماد طالب زاده
علیرضا روزگار فاضل دریس
علیرضا قربانیفرزاد فرزین
فرزاد فرخکامران مولایی
فریدون آسراییگروه سون
گرشا رضاییماکان بند
مازیار فلاحیمحسن ابراهیم زاده
ماهان بهرام خانمحسن یگانه
مجید خراطهامحمد علیزاده
محسن چاوشیمحمد معتمدی
محمد اصفهانیمحمد گلزار
محمد لطفیمرتضی اشرفی
محمدرضا شجریانمسعود صابری
مرتضی پاشاییمسیح
مسعود صادقلومهدی احمدوند
مهدی آذرمهدی مقدم
مهدی جهانیمهدی یغمائی
مهدی یراحیمهران مدیری
مهراد جممیلاد بابایی
مهرزاد امیرخانیناصر زینعلی
ناصر پورکرمهمایون شجریان
هوروش بندندیم
یوسف زمانی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *