خانه / بیوگرافی / افراد ثروتمند / داستان زندگی بیل گیتس (بنیان‌گذار مایکروسافت)

داستان زندگی بیل گیتس (بنیان‌گذار مایکروسافت)


بیل گیتس (Bill Gates)

ثروت خالص: ۹۱ میلیارد دلار

سن: ۶۲ سال

تابعیت: ایالات‌متحده آمریکا

نوع فعالیت: فناوری

منبع ثروت: مایکروسافت (خودساخته)

تحصیلات: مدرسه خصوصی لیک ساید (۱۹۷۳) – دانشگاه هاروارد (۱۹۷۵)

سرگرمی: بازی تنیس

مقدمه

کارآفرین مشهور بیل گیتس به همراه پل آلن توانست بزرگ‌ترین شرکت نرم‌افزاری جهان به نام مایکروسافت را تأسیس کند و در ادامه به یکی از ثروتمندان جهان بدل شود. به‌عنوان بنیان‌گذار مایکروسافت، اکنون بیل گیتس ثروتمندترین و یکی از تأثیرگذارترین افراد جهان محسوب می‌شود. ثروت او در سال ۲۰۱۷ میلادی طبق مجله فوربز، ۸۶ میلیارد دلار تخمین زده شد.

وی در سال‌های اخیر از فعالیت‌های روزمره در مایکروسافت کناره‌گیری کرده و اداره امور را به ساتیا نادلا سپرده است و به‌جای آن بیشتر اوقات را در بنیاد خیریه خود می‌گذراند. در ادامه همراه ما باشید تا نگاهی به زندگی‌نامه بیل گیتس داشته باشیم.

سال‌های نخست زندگی 

ویلیام هنری گیتس سوم معروف به بیل گیتس در ۲۸ اکتبر سال ۱۹۵۵ میلادی در شهر سیاتل ایالت واشنگتن آمریکا متولد شد.

بیل گیتس به همراه دو خواهر خود (کریستین و لیبی) در خانواده‌ای نسبتاً مرفه بزرگ شد. پدر بیل، ویلیام هنری گیتس دوم دانشجوی خجالتی رشته حقوق بود که برای اولین بار با همسر آینده‌اش ماری مکسول آشنا شد. او یک دختر ورزشکار و دانشجوی مهمان دانشگاه واشنگتن بود که به حضور در فعالیت‌های دانشجویی و خیریه شهرت داشت. فضای خانواده آن‌ها بسیار گرم و صمیمی بود و هر سه فرزند مرتباً برای رقابت با هم‌سن‌وسالان و تلاش برای موفقیت تربیت و تشویق می‌شدند. نخستین نشانه‌های رقابت‌پذیری بیل نیز در همان جمع‌های خانوادگی و هنگام بازی مونوپولی و زمانی که او هماهنگ‌کننده مسابقات ورزشی خانوادگی در خانه ییلاقی‌شان بود، بروز کرد. رابطه بیل با مادرش بسیار نزدیک بود و همیشه با او در مجامع و سازمان‌های خیریه می‌رفت. مادر بیل بعد از مدت کوتاهی تدریس و شغل معملی‌اش را کنار گذاشت و زمانش را به بزرگ کردن و تربیت فرزندانش و رسیدگی به امور خیریه اختصاص داد. او همچنین از اعضای هیئت‌مدیره چندین شرکت ازجمله IBM  و بانک اینتراستیت ( که پدربزرگ تأسیس کرده بود) بود و اغلب بیل همراه مادر در کلاس‌ها، مجامع و سازمان‌های خیریه و جلسات هیئت‌مدیره شرکت IBM شرکت می‌کرد.

بیل علاقه عجیبی به مطالعه داشت و ساعت‌های طولانی را صرف مطالعه کتاب‌های مرجع و دانش‌نامه‌ها می‌کرد. اما رفتارهای او در سن ۱۱ – ۱۲ سالگی باعث نگرانی والدینش شد. اگرچه او در مدرسه نمره‌های خوبی می‌گرفت ولی به نظر خسته و بی‌رغبت می‌رسید. والدین بیل نگران بودند که فرزندشان در جامعه جا نیفتد و تنها بماند به همین خاطر علیرغم اعتقاد به مدارس دولتی، وقتی‌که بیل ۱۳ ساله شده بود وی را در مدرسه خصوصی لیک ساید ثبت‌نام کردند.  بیل همان‌قدر که در ریاضیات و علوم خوب بود در ادبیات و زبآن‌هم پیشتاز بود. زمانی که بیل در مدرسه لیک ساید درس می‌خواند یک شرکت کامپیوتری در سیاتل به مدیران مدرسه پیشنهاد داد که دانش آموزان آن مدرسه درسی به نام کامپیوتر داشته باشند. آنجا بود که برای اولین بار بیل با دنیای کامپیوتر آشنا شد. علاقه وی به کامپیوتر به‌زودی معلوم شد و اولین بار بازی دوز را به زبان بیسیک نوشت.

پل آلن و بیل گیتس

گیتس در مدرسه لیک ساید با پل آلن که دو سال از او بزرگ‌تر بود آشنا شد.این دو نفر در اندکی زمانی باهم دوست شدند و علاقه مشترکشان به کامپیوتر باعث نزدیکی بیشتر آن‌ها شد. اگرچه ازلحاظ تیپ شخصیتی کاملاً متفاوت بودند. پل کم‌حرف و خجالتی بود ولی بیل برون‌گرا و مبارزه‌طلب.

بیش‌تر زمان این دو نفر به برنامه‌نویسی اختصاص‌یافته بود. روحیات متفاوت آن‌ها بعضاً باعث درگیری بین آن‌ها نیز می‌شد به‌طوری‌که حتی یک‌بار پل به‌قدری از دست بیل عصبانی بود که به او اجازه استفاده از کامپیوتر آزمایشگاه را نداد و او را از ورود به آزمایشگاه مدرسه منع کرد. این دو نفر روی ایراد نرم‌افزاری شرکت تأمین‌کننده کامپیوتر مدرسه کارکردند و با هک آن برنامه زمان رایگان برای کار با کامپیوترهایش به دست آوردند. پل و بیل بعد از بخشش از سوی مدیران مدرسه اجازه پیدا کردند دوباره وارد آزمایشگاه شوند به‌شرط آنکه باگ‌های برنامه را شناسایی و رفع کنند. در این مدت موفق شدند برای شرکتی که کامپیوترها را تولید کرده بود یک نرم‌افزار بنویسند. همچنین سیستم برنامه‌ریزی کلاس‌ها نیز از بیل گیتس و پل آلن بود.

در سال ۱۹۷۰ میلادی، وقتی‌که گیتس ۱۵ سال داشت همراه با پل کسب‌وکاری راه انداخت. آن‌ها یک برنامه کامپیوتری به نام Traf- o- Data طراحی کردند که ترافیک شهر سیاتل را نظارت می‌کرد. آن‌ها بابت این کار ۲۰ هزار دلار جایزه دریافت کردند.  این شد که به فکر تأسیس شرکتی برای خودشان افتادند اما والدین بیل اصرار داشتند که او تحصیلات مدرسه را تمام کند و وارد دانشگاه شود به این امید که بتواند راه پدر را ادامه داده و وکیل شود.

در سال ۱۹۷۳ میلادی گیتس موفق شد در آزمون ورودی کالج نمره عالی ۱۵۹۰ از ۱۶۰۰ را کسب کند به‌طوری‌که گفته می‌شود تا سال‌ها وی از امتیازی که در امتحان نهایی گرفته بود به‌عنوان یکی از افتخاراتش یاد می‌کرد.

گیتس بعد از اتمام دوره متوسطه با نمره خوبی که داشت وارد دانشگاه هاروارد شد با این امید که بتواند رؤیای پدر و مادر خود را جامع عمل بپوشاند و وکیل شود. ولی در سال اول دانشگاه، بیشتر زمان بیل  به‌جای کلاس‌های دانشگاهی،پای کامپیوتر و آزمایشگاه دانشگاه گذشت. او هیچ برنامه مشخص و منظمی برای درس خواندن نداشت ولی هر طور که بود واحدهای درسی‌اش را با نمرات قابل قبولی پاس می‌کرد.

بعدازآن آلن وارد دانشگاه واشنگتن شد ولی باوجوداین دوری ارتباط بیل و پل قطع نشد. پل بعد از دو سال دانشگاه را رها کرد و برای کار در شرکت‌هانی ول به شهر بوستون رفت. او در زمان حضورش در این شرکت، نسخه‌ای از مجله مشهور الکترونیکس را به بیل نشان داد که در آن از کیت مینی کامپیوتر Altair 8800 صحبت شده بود. هردوی آن‌ها از قابلیت‌هایی که این کامپیوتر می‌توانست در دنیای رایانه‌های شخصی داشته باشد هیجان‌زده بودند.

این تراشه محصول شرکت کوچکی به نام MITS  بود.  پل و بیل با این شرکت تماس گرفتند و ادعا کردند که در حال کار روی برنامه‌ای هستند که می‌تواند روی Altair اجرا شود. ولی درواقع آن‌ها نه تراشه‌ای در  اختیار داشتند و نه چنین برنامه‌ای نوشته بودند. قصد آن‌ها از این تماس این بود که ببینند آیا شرکت MITS علاقه‌ای به توسعه چنین نرم‌افزارهایی دارد که پاسخ مثبت بود. اِد رابرتس رئیس هیئت‌مدیره شرکت از آن‌ها خواست تا دمویی از برنامه خود را به وی نشان دهند. بیل و پل  بلافاصله مشغول کار شده و بعد از صرف دو ماه در آزمایشگاه کامپیوتر هاروارد توانستند نرم‌افزار را آماده کنند. آلن برای ارائه نرم‌افزاری که پیش‌ازاین هرگز روی کامپیوتر Altair تست نشده بود به محل شرکت در شهر آلبوکرکی رفت. نرم‌افزار عملکرد خوبی داشت و به‌درستی کار کرد و آلن در همان‌جا استخدام شد و گیتس نیز بعد از مدتی و بعد از ترک هاروارد همکار او شد.

مطالب مرتبط:

آنچه می خواهید درباره چارلی چاپین بدانید

زندگینامه کامل الکساندر گراهام بل

بیل گیتس و مایکروسافت 

چندی بعد و در سال ۱۹۷۵ میلادی، بیل گیتس و پل آلن شرکت خود را تحت عنوان Micro-Soft که برگرفته از Micro-computer و  Software بود بنا کردند ( در همان سال نیز خط تیره میان اسم را برداشته و نام آن را Microsoft گذاشتند)

اگرچه برنامه تحت بیسیک آن‌ها که برای کامپیوتر Altair نوشته‌شده بود، هم ازلحاظ مالی و هم اعتباری برای بیل گیتس و پل آلن خوب بود اما مشکل این بود که اغلب کاربران آن دوره، افرادی بودند که علاقه‌ای به پرداخت پول نرم‌افزار نداشتند. آن‌ها اغلب نسخه‌ای از نرم‌افزار را کپی کرده و در اختیار دیگر دوستان خود قرار می‌دادند. به‌طوری‌که بعدها گیتس اعلام کرد حدود ۱۰ درصد از کاربران بیسیک در کامپیوترهای Altair هزینه نرم‌افزار را پرداختند و مابقی آن را به‌طور غیرمجاز در اختیار دیگران گذاشتند. اما بیل گیتس دید متفاوتی داشت. ازنظر او توزیع غیرمجاز نرم‌افزار دزدی آشکار محسوب می‌شد مخصوصاً زمانی که نرم‌افزار برای فروش تولیدشده باشد. همین موضوع باعث شد که در فوریه ۱۹۷۶، گیتس نامه سرگشاده‌ای خطاب به فعالان و علاقه‌مندان به کامپیوتر بنویسد و در آن توضیح داد که توزیع غیرمجاز و بدون پرداخت حق صاحب اثر مانع از نوشته شدن برنامه‌های خوب می‌شود. درواقع دزدی نرم‌افزار و توزیع غیرمجاز آن، انگیزه برنامه‌نویس را از صرف وقت و هزینه برای توسعه یک نرم‌افزار باکیفیت می‌گیرد. نامه او با بی‌رغبتی مخاطبانش مواجه شد اما بیل بر عقاید خود مصمم بود و از آن به بعد هم همه‌جوره در برابر سرقت نرم‌افزار ایستاد.

اما مخاطبان نرم‌افزار تنها مشکل بیل و پل نبودند. اد رابرتس رئیس هیئت‌مدیره شرکت MITS هم درک درستی از حرف‌های گیتس نداشت و اغلب صحبت‌های آن‌ها به مشاجره ختم می‌شد. درنهایت هم در سال ۱۹۷۷ میلادی،رابرتس MITS را به یک شرکت کامپیوتر دیگری فروخت و به جورجیا بازگشت تا در دانشکده پزشکی تحصیل کند. گیتس و آلن با این تصمیم به حال خود رهاشده بودند و این وسط می‌بایست مالک جدید شرکت MITS را بر سر حفظ حق امتیاز نرم‌افزاری که برای کامپیوتر Altair نوشته بودند متقاعد می‌کردند.

مایکروسافت نرم‌افزارهای مختلفی برای سایر شرکت‌های کامپیوتری توسعه داده بود. و در اوایل سال ۱۹۷۹ میلادی، گیتس تصمیم گرفت شرکتش را به زادگاهش در سیاتل منتقل کند. تمام ۲۵ کارمند مایکروسافت به کار گرفته‌شده بودند تا در همه زمینه‌ها از تولید و توسعه گرفته تا تجارت و بازاریابی مجموعه را پیش ببرند.

تا سال ۱۹۷۹ میلادی و قبل از ۲۳ سالگی، گیتس به لطف فراست در توسعه نرم‌افزار و شم اقتصادی‌اش، توانست ۲٫۵ میلیون دلار درآمد کسب کند و رهبری مایکروسافت را به دست بگیرد.

تیزهوشی بیل گیتس درزمینه توسعه نرم‌افزار و نیز فراستش در امور تجاری او را به شایسته‌ترین فرد به‌عنوان رهبر و سخنگوی شرکت تبدیل کرد. او شخصاً خط به خط کدهای نوشته‌شده توسط کارمندانش را بازبینی می‌کرد و هر جا که لازم بود آن‌ها را بازنویسی می‌کرد.

صنعت کامپیوتر که با تولیدات سخت‌افزاری شرکت‌هایی چون اپل، اینتل و IBM  به‌سرعت رشد می‌کرد، گیتس نیز به توسعه نرم‌افزار در مایکروسافت ادامه می‌داد. بیل مادرش را با خود به جلسات می‌برد. مادر بیل که در مجامع مختلف مورداحترام بود و ارتباطات خوبی هم با هیئت‌مدیره شرکت‌ها ازجمله IBM  داشت، توانست قرار ملاقاتی را با مدیرعامل IBM برای فرزندش ترتیب دهد . در نوامبر سال۱۹۸۰ میلادی ، شرکت IBM به دنبال نرم‌افزاری برای راه‌اندازی کامپیوتر شخصی جدیدش بود و برای همین با مایکروسافت وارد مذاکره شد. گفته‌شده وقتی‌که گیتس اولین بار به IBM رفته بود یکی از کارمندان ، او را با آبدارچی اشتباه گرفته و از بیل خواسته بود که برایش یک فنجان قهوه بیاورد. علیرغم اینکه بیل بسیار جوان بود اما توانست شرکت IBM را تحت تأثیر قرار دهد و آن‌ها را متقاعد کند که مایکروسافت توانایی تأمین نرم‌افزار مذکور را دارد. اما مشکل آنجا بود که مایکروسافت تاکنون سیستم‌عاملی که بتواند با کامپیوتر جدیدIBM  کار کند توسعه نداده بود اما این مشکل بیل را متوقف نکرد و او سریع سیستم‌عاملی که برای کار با کامپیوترهای مشابه IBM توسعه‌یافته بود را خریداری کرد و بدون آنکه به توسعه‌دهنده سیستم‌عامل درباره ماجرای IBM بگوید قراردادی امضا کرد که به‌صورت انحصاری امتیاز استفاده از نرم‌افزار را از آن مایکروسافت می‌کرد. هرچند که بعدها IBM از مایکروسافت و گیتس به خاطر مخفی نگه‌داشتن اطلاعات مهم معامله شکایت کرد اما به دلیل پرداخت حق امتیاز هرگز به نتیجه نرسید. البته در پایآن‌هم گیتس هیچ‌وقت اعتقاد نداشت که کار نادرستی کرده است.

گیتس، سیستم‌عامل تازه خریداری‌شده را با کامپیوترهای شخصی IBM تطبیق داد و آن را به قیمت ۵۰ هزار دلار دقیقاً به همان مبلغی که خریده بود تحویل IBM داد. IBM قصد داشت که سورس کد برنامه را یکجا بخرد تا به اطلاعات لازم در مورد آن سیستم‌عامل دسترسی داشته باشد اما با مخالفت گیتس مواجه شد. گیتس پیشنهاد داد که IBM بابت هر نسخه از سیستم‌عاملی که روی کامپیوترهایش می‌فروشد مبلغی به‌عنوان حق امتیاز به مایکروسافت بپردازد. این موضوع باعث شد که دیگر شرکت‌ها نیز متقاعد شوند که سیستم‌عامل مایکروسافت یعنی MS-DOS را با پرداخت حق امتیاز دریافت کنند. چندی بعد، مایکروسافت نرم‌افزاری به نام Softcard عرضه کرد که امکان راه‌اندازی بیسیک روی دستگاه‌های AppleII  را فراهم می‌کرد.

مابین سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۱ میلادی، مایکروسافت رشد چشمگیری داشت. تعداد کارمندان این شرکت از ۲۵ به ۱۲۸ نفر رسید و درآمد نیز از ۲٫۵ میلیون دلار به ۱۶ میلیون دلار افزایش یافت. اواسط سال ۱۹۸۱ میلادی، گیتس و آلن، شرکت خود را رسماً ثبت کردند و گیتس رئیس هیئت‌مدیره و آلن هم معاون اجرایی شرکت شد.

مایکروسافت تا سال ۱۹۸۳ میلادی به‌مرور به شرکت بین‌المللی تبدیل شد و دفاتری در بریتانیا و ژاپن افتتاح کرد. در این میان ۳۰ درصد کامپیوترهای موجود در دنیا هم بر پایه نرم‌افزارهای آن کار می‌کردند.

اما سال ۱۹۸۳ میلادی خبرهای بدی به همراه داشت. پل آلن تا سال ۱۹۸۳ میلادی همراه بیل گیتس و مایکروسافت بود اما در همین سال که آلن متوجه بیماری‌اش شد اوضاع برایش سخت شد. آلن به یک نوع بیماری خونی مبتلا شده بود و باید تحت درمان قرار می‌گرفت (البته با پیگیری سفت‌وسخت درمانی توانست یک سال بعد بهبودی خود را به دست بیاورد). آلن همان سال از سمتش استعفا داد. شایعات زیادی در مورد علت کناره‌گیری او گفته می‌شود بعضی از مخالفان گیتس می‌گویند که او آلن را مجبور به این کارکرده ولی بعضی هم معتقدند که پل بعد از مواجهه با بیماری‌اش تصمیم گرفته که زمانش را صرف کارها و فرصت‌های دیگری کند.

بیل گیتس و استیو جابز – اختراع ویندوز 

اگرچه کشمکش و رقابت مایکروسافت با اپل، کشمکشی تاریخی است اما در سال ۱۹۸۱ میلادی ، این دو شرکت بسیاری از ایده‌های نوآورانه خود را باهم به اشتراک گذاشتند. در همین سال استیو جابز که مدیرعامل اپل بود، از مایکروسافت برای توسعه نرم‌افزار برای کامپیوترهای مکینتاش دعوت به همکاری کرد. به همین خاطر بسیاری از کد نویسان و توسعه‌دهندگان مایکروسافت علاوه بر کار روی پروژه‌های خود شرکت، در فرآیند توسعه نرم‌افزارهای مبتنی بر مکینتاش هم قرار گرفتند به‌طوری‌که این مشارکت درنهایت به مشابهت‌هایی بین محصولات دو شرکت منجر شد.

در راستای همین به اشتراک‌گذاری اطلاعات، مایکروسافت به توسعه ویندوز رسید؛ سیستمی که از یک ماوس برای حرکت در رابط کاربری گرافیکی، نمایش تصویر و متن استفاده می‌کرد. چیزی که بسیار با MS- DOS مبتنی بر متن و کیبورد تفاوت داشت.

بیل برتری سیستم‌های گرافیکی را به‌خوبی فهمیده بود و به تهدیدات این نوع نرم‌افزار برای  MS-DOS کاملاً واقف بود. از طرفی VisioCorp سیستم‌عامل گرافیکی خود برای دستگاه‌های مکینتاش را معرفی کرده بود و امکان داشت که به‌زودی بازار را از دست مایکروسافت خارج کند. گیتس بلافاصله در کمپین تبلیغاتی خود اعلام کرد که به‌زودی مایکروسافت از سیستم‌عامل گرافیکی خود به نام ویندوز رونمایی خواهد کرد؛ این سیستم‌عامل که درحال‌توسعه است با تمام کامپیوترهای مبتنی بر MS-DOS سازگار است. البته این اطلاعیه واقعیت نداشت چراکه مایکروسافت در آن مقطع چنین سیستم‌عاملی حتی در دست توسعه هم نداشتند. اما گیتس توانست با این ترفند ۳۰ درصد از بازاری که در اختیار داشت را مجاب کند تا به‌جای خرید دستگاه‌های جدید و استفاده از سیستم‌عامل دیگر، منتظر ویندوز بمانند. به دلیل عدم تمایل مشتری‌ها برای خرید محصول جدید،  توسعه‌دهندگان نرم‌افزار نیز علاقه‌ای به کد نویسی برای VisioCorp System نداشتند و درنهایت این سیستم در سال ۱۹۸۵ میلادی از گردونه خارج شد.

حدود دو سال بعد و در نوامبر ۱۹۸۵ میلادی، مایکروسافت و بیل گیتس سیستم‌عامل ویندوز رو عرضه کردند. ازلحاظ بصری ویندوز بسیار شبیه به سیستم مکینتاشی بود که دو سال زودتر روانه بازار شده بود. پیش‌تر، اپل دسترسی کامل به کدهای اصلی خود را به مایکروسافت داده بود تا این شرکت، نرم‌افزارهای سازگار با کامپیوترهای مکینتاش را توسعه دهد. بیل گیتس نیز چندین بار به اپل و استیو جابز توصیه کرده بود که لایسنس استفاده از آن نرم‌افزار را به فروش برساند. اما اپل این توصیه را جدی نگرفت و همانند دیگر شرکت‌ها بیشتر به فکر فروش کامپیوترهای خودش بود. گیتس نیز از این شرایط نهایت بهره را برد و نرم‌افزاری را ساخت که از پایه بسیار شبیه به مکینتاش بود. اپل، مایکروسافت را تهدید به پیگیری قانونی کرد و مایکروسافت نیز اعلام کرد که این کار را با تأخیر در عرضه نرم‌افزارهای سفارشی آن‌ها تلافی می‌کند. آخرسر هم این کشمکش به نفع مایکروسافت تمام شد و گیتس توانست دادگاه را قانع کند که نرم‌افزارش علیرغم شباهت‌های ظاهری، در اساس با سیستم‌عامل مکینتاش اپل متفاوت است.

در مارس ۱۹۸۶ میلادی، مایکروسافت به بازار بورس عمومی راه یافت و هر سهم آن برابر با ۲۱ دلار عرضه گردید. او ۴۵ درصد از سهام شرکت را برای خود نگه داشت و با ۲۴٫۷ میلیون دلار در سن ۳۱ سالگی میلیونر شد.

به‌مرورزمان ارزش سهام مایکروسافت رشد چشمگیری داشت و در سال ۱۹۸۷ میلادی یعنی یک سال بعد از عرضه سهامی عام، ارزش هر سهم مایکروسافت به ۹۰٫۷۵ دلار رسید و بیل گیتس یک‌ساله میلیاردر شد. از آن به بعد، بیل گیتس همیشه در جمع ثروتمندان لیست سالانه مجله فوربز بوده است. در سال ۱۹۹۹ میلادی، با رشد خیره‌کننده ۸ برابری سهام، ثروت گیتس به بیش از  ۱۰۱ میلیارد دلار رسید.

بیزنس‌من و کارآفرین

هوش و ذکاوت بیل گیتس به او کمک کرد که تمام جوانب صنعت نرم‌افزار را ببیند.  زمان تحلیل و تصمیم‌گیری نیز تمام حالات ممکن را در نظر می‌گرفت و سناریوهای مختلفی که امکان داشت به وجود بیایند را با دقت بررسی می‌کرد.

شیوه مدیریتش هم در نوع خود متفاوت بود. و هیچ‌وقت خود را بی‌نیاز از رقابت نمی‌دید. همواره با دقت تمام حرکات حال و آینده رقبای خود را رصد می‌کرد و بی‌وقفه مشغول کار بود. یکی از کارمندانش تعریف می‌کند که یک روز که زودتر از بقیه کارمندان به سرکار رفته بود، با مردی مواجه می‌شود که زیر یکی از میزها با سرووضع خاصی خوابیده است، می‌ترسد و تصمیم می‌گیرد که پلیس را خبر کند تا اینکه تشخیص می‌دهد که آن مرد، بیل گیتس مدیرعامل شرکت است که بعد از کار تا دیروقت همان‌جا به خواب‌رفته است. شیوه مدیریت مقابله‌ای او نیز نقل محافل بود و همیشه ایده‌های خود و کارمندانش را به چالش می‌کشید تا هیچ‌وقت کسی از پیشرفت و خلاقیت در کار فراغت نداشته باشد. وقتی کسی، مطلبی را بدون بررسی کامل ارائه می‌کرد خیلی راحت به او می‌گفت که ” این احمقانه‌ترین چیزی است که تابه‌حال شنیده‌ام.” اما این طرز برخورد و سخت‌گیری برای محک زدن کارمندش بود تا ببیند که او چقدر به ایده‌ای که ارائه داده اعتقاد دارد و چطور از آن دفاع می‌کند. در بیرون شرکت نیز او از سوی شرکت‌های رقیب به یک رقیب بی‌رحم معروف شده بود. چندین شرکت حوزه فناوری به رهبری IBM دورهم جمع شدند و سیستم‌عامل OS/2 را برای جایگزینی MS –DOS توسعه دادند. اما این اقدام آن‌ها نیز بیل گیتس را عقب ننشاند و او به گسترش ویندوز و نرم‌افزارهای مبتنی بر آن پرداخت. در سال ۱۹۸۹ میلادی،  مایکروسافت مجموعه آفیس که مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای کاربردی برای امور اداری نظیر واژه‌پرداز (Word) و صفحه گسترده (Excel)  بود را معرفی کرد که با تمامی محصولات مایکروسافت سازگار بود. مایکروسافت توانست ۱۰۰ هزار نسخه از ویندوز جدید را طی دو هفته به فروش برساند و همین موضوع باعث به حاشیه رفتن OS/2 شد. بدین ترتیب بازار سیستم‌عامل کامپیوترهای شخصی تماماً به اختیار و انحصار مایکروسافت درآمد.

کمیسیون تجارت فدرال آمریکا (FTC) و وزارت دادگستری این کشور شرکت مایکروسافت را به تجارت ناعادلانه و انحصارگرایی متهم کرد. مایکروسافت دهه ۹۰ میلادی را در دادگاه‌های اقتصادی گذراند. برخی از این دادگاه‌ها، این شرکت را به معاملات ناعادلانه با تولیدکنندگان کامپیوترهایی که از سیستم‌عامل ویندوز استفاده می‌کردند، متهم می‌کردند و بعضی نیز به‌اجبار مایکروسافت درفروش مرورگر اینترنت اکسپلورر درازای فروش ویندوز به همراه کامپیوترهای تولیدی‌شان ایراد می‌گرفتند. درواقع شرکت‌های رقیب که توان رقابت با مایکروسافت را نداشتند، تلاش می‌کردند با به میان کشاندن نهادهای دولتی به این شرکت ضربه بزنند. این موضوع تا جایی پیش رفت که امکان تقسیم مایکروسافت به دو بخش سیستم‌عامل و نرم‌افزار وجود داشت. اما باز ذکاوت و فراست گیتس باعث شد که او راهی برای تعامل با دولت مرکزی پیدا کند و این قائله را خاتمه دهد. او با استفاده از ستاره‌های محبوب و مشهور هالیوود و با حضور بیشتر خود در محافل عمومی توانست فشار به وجود آمده را کاهش دهد.

زندگی خصوصی 

در سال ۱۹۸۷ میلادی، ملیندا فرنچ ۲۳ ساله که مدیریت محصولات مایکروسافت را بر عهده داشت توجه گیتس ۳۲ ساله را به خود جلب نمود. ملیندا دختری سرزنده و منظمی بود که می‌توانست همدم خوبی برای گیتس باشد. رابطه آن‌ها با گذشت زمان عمیق‌تر شد و درنهایت در یکم ژانویه ۱۹۹۴ میلادی باهم ازدواج کردند. اما این شادی چندان طول نکشید و چند ماه بعد از ازدواج، مادر بیل به دلیل ابتلا به سرطان سینه از دنیا رفت و باعث به‌هم‌ریختگی گیتس شد. بعدازآن واقعه تلخ، و در سال ۱۹۹۵ میلادی بیل و ملیندا، به کشورهای مختلفی سفر کردند تا نگرش جدیدی از زندگی و جهان به دست بیاورند. در سال ۱۹۹۶ میلادی، جنیفر اولین دخترشان به دنیا آمد. پسرشان روری، و دختر دومشان فوبی به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲ میلادی به دنیا آمدند.

در سال ۱۹۹۷ میلادی، گیتس خانواده‌اش را به خانه‌ای در منطقه‌ای در نزدیکی دریاچه واشنگتن منتقل کرد؛ خانه‌ای با وسعت ۵۱۰۰ مترمربع و با قیمت ۵۴ میلیون دلار.

بنیاد بیل و ملیندا گیتس

در سال ۱۹۹۴ میلادی، بیل به همراه همسرش، بنیادی به نام پدربزرگش ویلیام هنری گیتس تأسیس کرد. گسترش آموزش، ارتقای سلامت و سرمایه‌گذاری در جوامع کم درامد از اهداف این بنیاد بود.  با تشویق ملیندا، بیل مجاب شد تا نقش مادرش در هدایت امور خیریه بین مردم را بر عهده بگیرد. در این راه دیل کارنگی و دیوید راکفلر الهام‌بخش او بودند.در سال ۲۰۰۰ میلادی، این زوج موفق با ادغام چندین بنیاد خانوادگی‌شان و با ۲۸ میلیارد دلار بنیاد خیریه بیل و ملیندا گیتس را تشکیل دادند. در همان سال نیز بیل گیتس امور جاری مایکروسافت و مدیرعاملی این شرکت را به دوست قدیمی‌اش استیو بالمر که از سال ۱۹۸۰ میلادی همراه بیل بود، سپرد و خود معمار ارشد نرم‌افزار شد. البته سمت ریاست هیئت‌مدیره مایکروسافت را نیز بر عهده داشت. در سال‌های بعد بیشتر وقت بیل در بنیاد بیل و ملیندا گیتس سپری شد به‌طوری‌که در سال ۲۰۰۶ میلادی گیتس اعلام کرد دیگر به‌طور تمام‌وقت در مایکروسافت کار نمی‌کند و قصد دارد بیشتر وقت خود را به بنیاد خود اختصاص بدهد. ۲۷ ژوئن ۲۰۰۸ میلادی، آخرین روز کاری تمام‌وقت بیل گیتس در مایکروسافت بود. در فوریه سال ۲۰۱۴ میلادی نیز وی از سمت ریاست هیئت‌مدیره مایکروسافت هم کناره‌گیری کرد تا به‌عنوان مشاور مسائل تکنولوژی در مایکروسافت فعالیت کند و از ساتیا نادلا مدیر اجرایی مایکروسافت حمایت کند.

در حال حاضر گیتس بیشتر زمان و انرژی خود را صرف بنیاد بیل و ملیندا می‌کند. این بنیاد در سطح جهانی درزمینه‌هایی چون بهداشت و سلامت و آموزش فعالیت گسترده‌ای دارد. گفتنی است بیل گیتس به هرکدام از کارمندان بنیاد اعلام کرده که می‌توانند بعد از تولد فرزندانشان یا قبول فرزندخواندگی به مدت یک سال مرخصی با حقوق دریافت کنند.

افتخارات و جوایز

بیل گیتس علاوه بر افتخاراتی که در عرصه تجارت به دست آورده و توانسته چندین سال پیاپی ثروتمندترین و موفق‌ترین کارآفرین جهان باشد، بارها از سوی جوامع خیریه نیز موردتقدیر قرارگرفته است. مجله تایم، گیتس را به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین افراد قرن بیستم معرفی کرد. در سال ۲۰۰۵ میلادی نیز، وی به همراه همسرش ملیندا گیتس در کنار خواننده مطرح ایرلندی بونو وکس (Bono) از سوی همین مجله به‌عنوان شخصیت‌های سال انتخاب شدند. همچنین او دارای چندین مدرک دکتری افتخاری از دانشگاه‌های مختلف دنیا بوده و در سال ۲۰۰۵ میلادی از سوی ملکه انگلستان لقب شوالیه دریافت کرده است. در سال ۲۰۱۶ میلادی نیز گیتس و همسرش ملیندا به خاطر فعالیت‌های بشردوستانه خود از سوی رئیس‌جمهور وقت آمریکا باراک اوباما موفق به دریافت نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شدند.

مبارزه با آلزایمر و شهر هوشمند بلمونت

بیل گیتس در کنار پروژه‌های بشردوستانه‌اش در بنیاد بیل و ملیندا گیتس در نوامبر ۲۰۱۷ میلادی اعلام کرد که برای مبارزه با بیماری آلزایمر ۱۰۰ میلیون دلار هزینه خواهد کرد. بیل در اولین اقدام خود ۵۰ میلیون دلار در اختیار صندوق Dementia Discovery قرار می‌دهد و در فاز دوم نیز ۵۰ میلیون دلار دیگر برای استارتاپ‌هایی که مشغول تحقیقات بر روی آلزایمر هستند کمک خواهد کرد. این پروژه مستقل از بنیاد بیل گیتس و همسرش اجرا خواهد شد و بیل گیتس نیز این ۱۰۰ میلیون دلار را شخصاً و خارج از حساب بنیاد پرداخت می‌کند. اگرچه تاکنون درمان قطعی برای این بیماری پیدا نشده است اما بیل گیتس امیدوار است که با تمرکز بر روی درمان‌های نوآورانه راه‌حلی پیدا خواهد شد، حتی اگر رسیدن به این درمان  یک دهه هم طول بکشد بازهم ارزشمند است.

در کنار سرمایه‌گذاری در صندوق Dementia Discovery، بیل گیتس قصد دارد ۸۰ میلیون دلار برای ساخت شهر هوشمند در ایالت آریزونا آمریکا اختصاص دهد. این شهر که احتمالاً بلمونت نام خواهد داشت در غرب فونیکس واقع خواهد شد و از زیرساخت‌های نوین برای برقراری ارتباطات پرسرعت، پایگاه داده‌های نوین، خودروهای خودران و غیره برخوردار خواهد بود. طبق گفته شرکای بلمونت، این شهر یک جامعه متفکر روبه‌جلو خواهد بود که از به‌روزترین زیرساخت‌های ارتباطی بهره می‌برد تا پذیرای جدیدترین فناوری‌های تولید و مدل‌های توزیع، خودروهای خودران و هاب‌های تدارکات خودران باشد. این شهر در زمینی به مساحت ۱۰۰ کیلومترمربع احداث می‌شود که ۲ کیلومترمربع از آن به مدارس عمومی و ۱۵ کیلومترمربع از آن‌هم به ایجاد ساختمان‌های اداری، تجاری  اختصاص می‌یابد. همچنین قرار است که ۸۰ هزار نفر نیز در این شهر اسکان داده شوند

منبع:amin1990.com

خرید از سایتهای خارجی ایران شیک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.